Jeśli szukacie przestrzeni, która pomieści Wasze plany, śmiechy i bagaże, lądujecie na poddaszu poniemieckiego domu z czerwonej cegły. Wchodzi się tu przez skrzypiący, błękitny ganek – nasz znak rozpoznawczy i absolutny symbol siedliska. Śmiało możecie wpaść tu grupą liczącą aż 7 osób, a i tak każdy wyśpi się po królewsku. Na górze przygotowaliśmy dla Was sielankowe wnętrza, w których czas zwalnia, a pościel pachnie wiatrem. To ten rodzaj domowego ciepła, który przypomina poranki z dzieciństwa u babci pod pierzyną.

Na zewnątrz rządy sprawuje natura. Jest tu dawna obora, którą z niespiesznym apetytem pożera gęsty bluszcz, tworząc fascynującą, zieloną rzeźbę. Wieczorami zaszywamy się w starej stodole, by zapaść się w głębokie, odrestaurowane fotele kinowe. Pachnie tam starym drewnem, a na ścianie migocze obraz z rzutnika. W sezonie do Waszej dyspozycji oddajemy też kuchnię letnią. To w pełni funkcjonalna przestrzeń z piecem opalanym drewnem, grillem i dużymi stołami – jednym zadaszonym, a drugim pod chmurką – stworzona do biesiad, które nigdy nie chcą się skończyć.

Rzucacie torby na blisko 90-metrowym poddaszu, które daje Wam totalną autonomię. Na górze czekają dwa przestronne pokoje z własnymi łazienkami (en suite), przedzielone wspólną jadalnią i aneksem kuchennym. W większym pokoju wyśpią się 4 osoby (1 duże łóżko podwójne i 2 pojedyncze), w mniejszym zmieszczą się 3 osoby (1 łóżko podwójne i 1 pojedyncze). Wnętrza mają wszystko, co trzeba (komody, wieszaki, stoliki), a z okien widać tylko teren siedliska i las. Mamy tu właściwie jedną zagwozdkę logistyczną: na górę wiodą dość strome, drewniane schody. Śmiało bierzcie ze sobą psy, pod warunkiem, że dacie radę wnieść (i znieść!) swojego czworonoga pod pachą.

Rano możecie liczyć na śniadania, które przygotowywane są z lokalnych produktów, a w sezonie lądują w nich warzywa prosto z tutejszego ogródka. Od kwietnia do października przejmujecie letnią kuchnię z piecem opalanym drewnem i miejscem na długie ogniskowe posiadówki. To idealny pretekst, by rzucić na ruszt świeżego pstrąga z pobliskiej rzeki Drwęcy, który w przedbiegach deklasuje większość ryb z nadmorskich smażalni.

Warmia i Mazury Zachodnie to na talerzu niezły kocioł pruskich, staropolskich i kresowych smaków. Będąc w okolicy, namierzcie w menu dzyndzałki z hreczką i skrzeczkami (pierożki z kaszą gryczaną i solidnymi skwarkami) albo wciągnijcie chrupiące plińce z pomoćką, czyli placki ziemniaczane z gęstym, szczypiorkowo-czosnkowym twarożkiem. W chłodniejsze miesiące króluje tu z kolei doskonała gęsina oraz tłoczony na zimno olej lniany lany na razowy chleb.

Kiedy wybitnie nie chce Wam się gotować, w okolicy czeka kilka sprawdzonych adresów. Wpadnijcie do Restauracji z Zielonym Piecem w Olsztynku (gdzie zjecie świetne żołądki gęsie lub półgęski), zahaczcie o Pałac Warlity albo usiądźcie w Restauracji Pałacowej w hotelu Anders, z której tarasu widać jezioro Szeląg Mały. Z kolei na 3-daniową obiadokolację warto z wyprzedzeniem umówić się w Starej Szkole w Wysokiej Wsi.

Jesteśmy 200 km od Warszawy i niecałe 10 minut od zjazdu z trasy ekspresowej S7, a jednak traficie tu w absolutne pośrodku niczego, na pofałdowane tereny tuż przy Parku Krajobrazowym Wzgórz Dylewskich. Na ponad 2 hektarach gości maksymalnie 9 osób, więc bez najmniejszego problemu znajdziecie przestrzeń wyłącznie dla siebie.

Na miejscu czeka na Was prywatny wąwóz ze strumieniem, nad którym można rozłożyć się na leżakach, oraz las z rozwieszonymi hamakami. Wśród krzewów i drzew ukryliśmy też opalaną drewnem saunę. Wieczorami macie do dyspozycji kino w starej stodole, gdzie pachnie starymi deskami, a obraz z rzutnika chłonie się z głębokich, odrestaurowanych foteli. Przy bezchmurnym niebie polecamy po prostu zadrzeć głowy – brak gęstej zabudowy i latarni pozwala na swobodne gapienie się w Drogę Mleczną, a przy dobrej aktywności słońca traficie tu nawet na zorzę polarną.

Jeśli zechcecie ruszyć w teren, trasy spacerowe i rowerowe zaczynają się tuż za bramą. W 35 minut dojedziecie jednośladem do Rezerwatu Jeziora Francuskiego, z którym wiąże się mroczna historia o żołnierzach Napoleona i brutalnej zemście miejscowych chłopów. Spacerując po okolicznych lasach, miejcie zresztą oczy szeroko otwarte, bo między drzewami majaczą zakręcone rogi korsykańskich muflonów, sprowadzonych na te tereny ponad 100 lat temu przez pruskiego arystokratę.

Zaledwie 15 minut drogi stąd leżą Pola Grunwaldzkie, na które najlepiej wyrwać się wczesnym rankiem, gdy nad dawnym pobojowiskiem w totalnej ciszy snują się mgły. Z Ostródy wypłyniecie w rejs po Kanale Elbląskim, żeby zobaczyć statki dosłownie płynące po trawie, a w oddalonej o 30 minut Nidzicy wdrapiecie się na zamek krzyżacki. Dla żądnych wiatru we włosach jest wakepark w Ostródzie, a na fanów spokojniejszej wody czekają spływy kajakowe czy wyprawy nad wyjątkowo czystą rzekę Drwęcę, w której gęsto pływają pstrągi. Zimą przypinamy tu narty biegowe, a przez cały rok można zaglądać do skansenu w Olsztynku, oglądać gotycką bazylikę w Gietrzwałdzie lub eksplorować okoliczne, bardzo kameralne jeziora.

Z młodszą ekipą logujecie się na poddaszu. Pamiętajcie też, że drewniane schody prowadzące do pokoi są dość strome, więc najmłodsi będą przy wspinaczce potrzebować Waszej asysty.

Na miejscu dzieciaki dostają pod rządy ponad 2 hektary terenu. Szemrzący w prywatnym wąwozie strumień to doskonałe miejsce do testowania kaloszy. Kiedy pada, po prostu otwieracie drzwi starej stodoły i zapadacie się w odrestaurowane, kinowe fotele przed wielkim ekranem z rzutnika.

W okolicy darujcie sobie szkolną nudę i idźcie prosto w las tropić korsykańskie muflony o zakręconych rogach, które sprowadzono na te tereny ponad 100 lat temu.

Gdybyście musieli otworzyć laptopy, poddasze nie będzie stawiać oporów. W obu przestronnych pokojach znajdziecie stoliki z krzesłami, a w łączącej je jadalni czeka duży stół, przy którym bez trudu rozłożycie cały sprzęt. Na miejscu hula Wi-Fi, a zasięg komórkowy łapie na całym terenie siedliska, więc w razie potrzeby bez problemu połączycie się ze światem.