Do dziś się śmieję, że chciałam być wielkim naukowcem, a potem się okazało, że wywalanie końskiego łajna przynosi mi więcej radości. Badanie krabów jurajskich w instytucji naukowej w dużym mieście było znacznie bardziej frustrujące, niż sądziłam. A ja nie chciałam być jedną z tych osób, które kochają przyrodę, ale nie mają o niej zielonego pojęcia. By ją rozumieć, trzeba z nią żyć. Być integralną częścią swojego mikrokosmosu – nie obserwować go z daleka. 

Moja droga do mikrokosmosu na Zworze, choć wymarzona, była długa, a momentami ciemna i pełna sztormów. Po tym jak 7 lat temu znalazłam starą chatę w lesie, nieznaną żadnej nawigacji, wyjechałam do pracy na Islandii, by zarobić na jej remont. Bywało ciężko, zwłaszcza gdy przez 2 miesiące na wyspie panował mrok. Powrót i remont też nie były bułką z masłem, bo dom po zakupie był w fatalnym stanie. Z pomocą taty i brata wymieniliśmy spróchniałe deski, postawiliśmy nowy piec i dobudowaliśmy fundamenty pod wiszący w powietrzu róg stodoły. Przygodom nie było końca: jednego lata nie mogłam się opędzić od myszy, które zżerały wszystko, od mydła po etykiety na słoikach. Innego skończyła mi się woda i przez miesiąc woziłam ją ze strumienia w baniakach na taczce. Dziś Zworna Chata to już nowy dom: ciepły, przytulny i otwarty na Gości. W jednej części mieszkam ja, w drugiej jest wygodne mieszkanko dla Was. Komu będzie tu dobrze? Tym, którzy bardziej niż cywilizację cenią sobie towarzystwo jeleni. Nie krzywią się, że do chaty trzeba podejść 700 m, o ile nie mają samochodu terenowego. Nie potrzebują zasięgu i nie boją się myszy. W zamian za to mogą stać się częścią zwornego mikrokosmosu.

Mamy dla Was pół Zwornej Chaty na wyłączność. W mieszkaniu znajdziecie 1 podwójne łóżko w oddzielnym pokoju i 2 w przestrzeni wspólnej. Jest kuchnia z możliwością gotowania i odgrzewania posiłków, wyposażona w czajnik, kuchenkę indukcyjną i dużą lodówkę. Łazienka jest przestronna i wygodna, z dużą kabiną prysznicową i osobną toaletą. Cała przestrzeń ogrzewana jest glinianym piecem na drewno, na którym też można gotować.

Do Waszej dyspozycji jest taras z pięknym widokiem na łąkę idealny do picia porannej kawy w pierwszych promieniach słońca. Jest też miejsce na ognisko pod gwiazdami.

Serwujemy pyszne śniadania: jajecznicę z kurkami (jeśli akurat las pozwoli), owsiankę. Sami pieczemy chleb żytni na zakwasie i przyrządzamy domowe pasty warzywne do kanapek. U nas zjecie pyszne pierogi z bobem, podagrycznikiem, ruskie albo z bryndzą. Gotujemy również kremy z różnych warzyw. Nie może też zabraknąć oscypków! W końcu Piwniczna słynie ze swoich owiec! Robimy też swoją kombuchę i podobno najlepszą szarlotkę w okolicy ;)

Są tacy, którym wystarczają codzienne wędrówki między zwornym tarasem a ogniskiem. Słuchają szumu drzew i szemrania strumyka, który przepływa pod samą chatą, obserwują jelenie pasące się na łące. Ich spokój mącą tylko awantury sójek z myszołowami. Takich mamy sąsiadów! Dla domatorów mamy też biblioteczkę i ciepłe koce do zaczytania się.

Dla bardziej aktywnych Gości nie brakuje szlaków turystycznych. Wychodząc ze Zwornej Chaty, można zdobyć Radziejową (najwyższy szczyt Beskidu Sądeckiego) albo Wysoką (najwyższy szczyt Pienin). Zaledwie pół godziny od Chaty jest Eliaszówka z wieżą widokową, a zaraz za nią już Słowacja. W Piwnicznej można wypożyczyć rowery i poruszać się po szlakach znacznie szybciej. A zimą oczywiście narty, w okolicy jest kilka stoków narciarskich, oraz szlaki na narty biegowe. Można też po prostu iść za biegówkami w las i przeżyć prawdziwą beskidzką przygodę!

Dla tych, którzy zdobyli już wszystkie szczyty, las oferuje niezliczone ścieżki, które przygotowały jelenie. My sami najchętniej wybieramy tą właśnie formę aktywności. Dajemy się ponieść ścieżkom i za każdym razem odkrywamy coś nowego!

No i oczywiście wełna! Zworna Chata pełna jest wełny! I to nie byle jakiej, bo wełny owiec górskich barwionej przez gospodynię ziołami i grzybami zebranymi wokół chaty. Pod kocykiem przy dźwiękach ognia trzaskającego pod kuchnią można do woli robić na drutach albo szydełkować. Gospodyni pokaże, nauczy i opowie o tajnikach barwienia naturalnego.

Wychodzimy z założenia, że dzieciom wiele do szczęścia nie trzeba w takim miejscu jak nasze. Mieszkamy w lesie, na skraju polany, która kryje tyle atrakcji! Pod chatą płynie strumień, na którym można budować tamy i kąpać się w nim bezpiecznie, bo nie jest głęboki (ale za to baaardzo zimny!). Są poziomki, borówki, orzeszki bukowe do przegryzienia, koniki polne, motyle i tłumy ptaków do obserwacji. Resztę już zrobi dziecięca wyobraźnia, tylko trzeba jej na to pozwolić!