Jeśli czytaliście „Księgę lata”/”Lato” Tove Jansson to zdecydowanie poczujecie ten klimat. Choć nie mamy tutaj do czynienia z typową wyspą to teren ten można za taki uznać: schowany na końcu drogi, w leśnych ostępach, raj z dala od cywilizacji. I ten raj poznaje się razem z gospodarzami, choć to słowo brzmi zbyt górnolotnie, bo są oni niczym rodzina, ta fajna ciocia i wujek, którzy pozwolą Wam pokierować traktorem, zjeść słodkie śniadanie, poskakać po sianie, wylizać łyżkę z własnej produkcji czekolady czy zebrać ciepłe jajka od kur. Tym którzy dziecko mają w sobie gdzieś głęboko schowane doradzą, podzielą się swoimi historiami i zainspirują, przy okazji częstując wyśmienitymi śniadaniami, własnymi serami i kawą z tymi tajnymi dodatkami, o których pisać nie wolno. Do tego oczywiście wszyscy dwu i czteronożni przyjaciele. Alpaki, psy, koty, kozy i… nie tylko. Wszystko skąpane w zieleni bijącej z każdej strony, dźwiękach świerszczy, a po zmroku ciszy, która może sprawić, że szczelniej owiniecie się kołdrą. A jeśli najdzie was ochota na morze, nic straconego! Wiele plaż i nadmorskich miejscowości w zasięgu 30 minut jazdy, a w deszczowy dzień bliskość miasta Koszalina. Choć osobiście polecam posłuchać stukania deszczu o drewniany dach „wozu Drzymały”. PS. Wóz to opcja optymalna dla maksymalnie dwóch osób dorosłych i dziecka < 10 lat.